حملات سایبری گسترده 53% تالارهای بورس جهان درسال 2012


درپایان یک بررسی جدید مشخص   شد که طی سال 2012 میلادی     حدود 53 درصد تالارهای بورس در   جهان مورد حملات سایبری قرار     گرفته‌اند.
مرکز "شفاف‌سازی و امنیت         سپرده‌ها" که متولی تالارهای       بورس کشور آمریکا محسوب       می‌شود در گزارش اخیر خود اعلام کرد که امنیت سایبری، مهم‌ترین و بزرگ‌ترین مسئله‌ای است بازارها و دولت‌های سراسر جهان را تهدید می‌کند.


به گزارش شماران سیستم،‌ این مرکز به هشت مورد تهدید سایبری جدی برای اقتصادهای کلان اشاره کرد که از جمله آنها می‌توان به قوانین جدید، فعالیت‌های تجاری در سطح بالا، خطرات ناشی از فعالیت پیمانکاران متخلف،‌ الزامات مربوط به وثیقه‌ها و بلایای طبیعی اشاره کرد.

این مرکز در گزارش خود توضیح داد: «با توجه به ماهیت کنونی حملات سایبری، هیچ خطر دیگری تا این اندازه دولت‌ها و بازارهای سراسر جهان را تهدید نمی‌کند.»

این مرکز در ماه ژوئیه از سال جاری میلادی مطالعه مشترکی را با "فدراسیون جهانی بورس" و "سازمان بین‌المللی کمیسیون‌های امنیتی" انجام داد.
در پایان این بررسی مشخص شد که طی سال ۲۰۱۲ میلادی حدود ۵۳ درصد تالارهای بورس در جهان مورد حملات سایبری قرار گرفته‌اند.

لازم به ذکر است، در فوریه ۲۰۱۱ برخی فایل‌های آلوده در گروه تالارهای بورس Nasdaq OMX Group به عنوان بزرگ‌ترین بازار بورس جهان شناسایی شد و پس از بروز برخی مشکلات امنیتی در سایت اینترنتی آن،‌ کارشناسان بررسی‌های گسترده خود را برای شناسایی و حل اختلالات آغاز کردند.
پس از این جریان در اکتبر ۲۰۱۱ حملات گسترده به سایت اینترنتی تالار بورس نیویورک صورت گرفت و به دنبال آن گزارش‌هایی از حملات سایبری به دیگر تالارهای بورس بزرگ جهان منتشر شد.

کارشناسان هم‌اکنون در حال انجام بررسی‌های لازم هستند تا خطرات امنیتی و سایبری مربوط به تالارهای بورس را به حداقل برسانند.

 





هر کارشناس امنیتی سالانه 116 هزاردلاردرآمد دارد.



هر یک از متخصصان امنیت سایبری به طو رمیانگین سالانه 116 هزار دلار درآمد کسب می‌کنند که البته این رقم به عنوان یک انگیزاننده برای جذب کارشناسان بیشتر در این زمینه محسوب نمی‌شود.
بررسی جدید روی بزرگ‌ترین متخصصان امنیت سایبری نشان داد که ۴۴ درصد آنها معتقدند واشنگتن به عنوان قلب نوآوری‌های امنیت سایبری در جهان محسوب می‌شود و کالیفرنیا بعد از آن قرار گرفته است.

به گزارش شماران سیستم، این بررسی توسط مرکز Semper Secure انجام شد و در پایان نشان داد که هر یک از متخصصان امنیت سایبری به طور میانگین سالانه ۱۱۶ هزار دلار درآمد کسب می‌کنند که البته این رقم به عنوان یک انگیزاننده برای جذب کارشناسان بیشتر در این زمینه محسوب نمی‌شود.

طبق نتایج این بررسی، ۵۵ درصد کارشناسان اعلام کردند که درگیری‌های پیش‌رو در دنیای سایبری جذاب‌ترین بخش برای فعالیت آن‌ها در این زمینه محسوب می‌شود، ۴۴ درصد آنها توضیح دادند که آنها شغل یاد شده را به خاطر انجام یک کار مهم و اثرگذار انتخاب کرده اند و ۳۹ درصد هم گفتند که آنها عاشق فناوری هستند.

از بین کارشناسان امنیتی که در این مطالعه حضور داشتند ۲۵ درصد اعلام کردند که حقوق و مزایا مهم‌ترین عامل برای جذب آنها در این زمینه بوده است.

"لی ورثمن"( Lee Vorthman) مدیر فناوری مرکز NetApp به عنوان یکی از پشتیبانان این بررسی توضیح داد: «ما با این مطالعه جدید جنبه‌های مختلف از اهداف کارشناسان امنیتی برای فعالیت در این حوزه را نمایان کردیم.»

او در ادامه گفت: «مطالعه جدید نشان داد که حقوق و مزایا مهم‌ترین عامل برای جذب کارشناسان امنیتی محسوب نمی‌شود. بسیاری از آنها ترجیح می‌دهند برای سازمان‌های دولتی فعالیت کنند و بخش دیگر این افراد تمایل دارند به صورت مستقیم با مدیرعامل و کارفرما در ارتباط باشند.»

یکشنبه, 27 مرداد 1392 ساعت 07:03

مهیا











مهيا پروتئين، در سال 1381 فعاليت خود را در زمينه بسته بندی فرآورده های پروتئينی، گوشت قرمز آغاز نمود و با توجه به تجارب موسسان، مديران وکارکنان خود از يک سو، و توانائی بالقوه و بالفعل آن در حرکت رو به جلو و تمايل به گسترش و پيشرفت از سوی ديگر، توانست در مدت زمان اندکی ضمن معرفی خود در عرضه محصولاتی با کيفيت برتر و متمايز، سهم عمده ای از بازار مصرف را تسخير نمايد .
در سال 1383، با اجرای فاز دوم مجتمع مهيا پروتئين، واحد بسته بندی مرغ اين واحد در راستای گسترش محصولات، فعاليت و خدمات و با بهره گيری از آخرين متد و تکنولوژی روز باهدف عرضه محصولات با کيفيت برتر راه اندازی گرديد، و در مدت زمانی اندک از فعاليت خود در اين زمينه،توانست ضمن پيشی گرفتن از تمامی رقبای ديرين، خودرا در عرضه محصولات بسته بندی مرغ نيز مطرح نمايد .
درسال 1383، واحد توليد وبسته بندی فرآورده های پروتئينی همبرگر، کباب لقمه، استيک و غيره، نيز راه اندازی گرديد .
در سال 1384،با راه اندازی واحد بسته بندی آلايش و فرآوده های خام دامی مانند، ( کله پاچه، سيراب شيردان، مغز و زبان گوسفند و گوساله )، اين مجتمع ضمن ارائه محصولاتی متنوع و با کيفيت، با استقبال مصرف کنندگان خاص خود مواجه گرديد .
در حال حاضر، اين مجتمع با عرضه  متنوع ترین محصولات بسته بندی گوشت قرمز، مرغ، آلايش و فرآورده های خام دامی و انواع همبرگر بالغ بر 100 نوع محصول با بکارگيری روش های بهينه توليد از بهترين مواد اوليه ممتاز، خود را به عنوان خوش نام ترين واحد بسته بندی پروتئينی معرفی نموده است .
منتشرشده در مشتری‌های صفحه اول
یکشنبه, 27 مرداد 1392 ساعت 06:57

نان آوران









گروه صنعتی نان آوران سبوس فعال ترين واحد توليدي نان حجيم و نيمه حجيم و مسطح در سطح كشور بوده است که اولین کارخانه خود را در آبان‌ ماه سال 1379 با شعار نان همراه با سلامتی در شمال غرب تهران بزرگ افتتاح کرد و داراي بخش هاي مختلفی از جمله امور اداري ، مالی،  آزمايشگاهي (ميكروبي و شيميايي ) اختلاط مواد ، واحد تحقيقات و توسعه R&D، واحد توليد ، واحد بسته بندي ، انبار،  فروش و تبلیغات ، توزیع و ... می باشد.
این مجتمع با به‌کارگیری روش‌های نوین در تولید و عرضه انواع نان به صورت کاملا بهداشتی و بدون ضایعات در بسته‌بندی‌های مناسب توانسته است جایگاه قابل ملاحظه‌ای را در بین اقشار مختلف مردم و صاحبان صنایع آرد و نان کسب نماید. این شرکت با تولید نان‌های رژیمی مخصوص، نان‌های مخصوص برای سالمندان، کودکان و ورزشکاران در صدد است گامی هر چند کوچک در تولید و عرضه مناسب نان بردارد.
 
منتشرشده در مشتری‌های صفحه اول
یکشنبه, 27 مرداد 1392 ساعت 06:47

پاستور





انستيتو پاستور ايران موسسه‌اي تحقيقاتي توليدي و آموزشي است كه با هدف تامين بهداشت و سلامت جامعه در سال 1299 تاسيس شد در آن زمان ضرورت تاسيس موسسه‌اي علمي كه بتواند در زمينه‌هاي واگير فعاليت داشته و قادر به توليد برخي از واكسن‌ها باشد احساس مي‌شد بر اين اساس در تاريخ 23 اكتبر 1919 ميلادي (1298 شمسي) مذاكرات لازم بين هيات‌هاي ايراني و فرانسوي در انستيتو پاستور پاريس صورت گرفت و در تاريخ20 ژانويه 1920 ميلادي (1299 شمسي) قرارداد همكاري بين دو كشور به امضا رسيد. از اين زمان فعاليت رسمي انستيتو پاستور ايران آغاز شد كه اين فعاليت به لحاظ كمي و كيفي همچنان در حال گسترش است.

 

منتشرشده در مشتری‌های صفحه اول
یکشنبه, 27 مرداد 1392 ساعت 06:38

پلات






شرکت پلات اولین تولید کننده انواع فیلم P.V.C در ایران و ارائه دهنده فن آوری نوین در صنعت چاپ و بسته بندی در خدمت صنایع مختلف کشور می باشد. کیفیت کار این شرکت بگونه ای است که حائز مقام نخست اولین جشنواره چاپ گردیده است.
 

 

منتشرشده در مشتری‌های صفحه اول
چهارشنبه, 23 مرداد 1392 ساعت 00:00

دپارتمان تولید

 

 

عنوان شغل جنسیت سابقه توضیحات
برنامه نویس وب - - دارای تجربه کاری مرتبط front-end و back – end مسلط به C# و Angular^2 و Typescript و JavaScript وSQL وCss و html
برنامه نویس Android      ترجیحا آشنا به C# و SQL و WCF دارای سابقه کار مرتبط و نمونه کار
برنامه نویس    1 مسلط به C# و SQL و EF آشنا با برنامه نویسی وب Angular js 
برنامه نویس ویندوز      مسلط به SQL   


                                       

 فرم درخواست استخدام

منتشرشده در فرصت های شغلی


نسل جدید حافظه‌ها 20 برابر سریع‌تر از مدل‌های کنونی


از دیگر قابلیت‌های جدید ارایه شده برای این سیستم می‌توان به سرعت 20 برابری آن نسبت به حافظه‌های فلش NAND، هزینه پایین تولید و کوچک شدن 50 درصدی اندازه آن نسبت به مدل‌های کنونی اشاره کرد.
شرکت Crossbar که دفتر مرکزی آن در کالیفرنیای آمریکا واقع شده است نسل جدید از حافظه‌های ذخیره‌سال اطلاعات را ارایه کرده است که نسبت به مدل‌های کنونی مزایای بیشتری دارد.

به گزارش شماران سیستم، این سیستم حافظه‌ای جدید به گونه‌ای ساخته شده است که می‌تواند روی یک تراشه واحد تا بیش از یک ترابایت اطلاعات را ذخیره کند و با قرار گرفتن چند تراشه در کنار یکدیگر به کاربر امکان دهد چند ترابایت اطلاعات را روی دستگاه الکترونیکی خود نگه دارد.
این حافظه جدید انرژی بسیار کمی مصرف می‌کند و به همین خاطر امکان می‌دهد طول عمر باتری در دستگاه‌های الکترونیکی همراه افزایش یابد.

از دیگر قابلیت‌های جدید ارایه شده برای این سیستم می‌توان به سرعت ۲۰ برابری آن نسبت به حافظه‌های فلش NAND، هزینه پایین تولید و کوچک شدن ۵۰ درصدی اندازه آن نسبت به مدل‌های کنونی اشاره کرد.
شرکت Crossbar توضیح داده است که حافظه جدید ساخته شده توسط آن می‌تواند به مدت ۱۰ سال بدون بروز مشکل در دمای ۱۲۵ درجه سانتی‌گراد باقی بماند و امکان ۱۰ هزار بار ذخیره اطلاعات را برای کاربران فراهم کند.
اگرچه ذخیره اطلاعات روی حافظه دستگاه الکترونیکی به میزان ۱۰ هزار بار چندان قابل ملاحظه به نظر نمی‌رسد، اما باید توجه داشت که این میزان ۱۰ بار از توانایی حافظه‌های کنونی بیشتر است.

به گفته شده شرکت Crossbar، این حافظه‌ها باعث خواهند شد تا نسل جدید گوشی‌های هوشمند و رایانه‌های لوحی با حافظه داخلی یک ترابایتی به دست کاربران برسند.
سه شنبه, 22 مرداد 1392 ساعت 12:11

XBRL چیست؟ زبان جدید گزارشگری مالی تحت وب

XBRL چیست؟ زبان جدید گزارشگری مالی تحت وب


در حال حاضر در سراسر دنیا، بنگاه‌‌های اقتصادی بسیاری هستند که XBRL را به عنوان استانداردی برای تهیه گزارش‌‌های کاری خود مورد استفاده قرار می‌‌دهند. تصور کنید که اگر همه شرکت‌‌ها و سازمان‌ها برای تهیه گزارش‌‌های خود یک زبان را قبول کنند، این مسئله چطور به تجارت کمک خواهد کرد. با پذیرش چنین استانداردی می‌‌توان گزارش‌‌ها را صحیح‌تر و راحت‌تر تولید نمود.
هرچند وقت یک بار از شرکت‌‌های کوچک و بزرگ خواسته می‌شود که گزارشات مالی خود را به سازمان‌های مسئول نظارت بر رعایت قوانین، شرکت‌‌ها یا افراد سرمایه‌گذار و غیره ارایه کنند. با وجود اینکه محتویات این گزارش‌‌ها طبق یک قاعده استاندارد تهیه شده است اما ساختار‌ها از انواع مختلفی هستند. در بین گزارش‌ها می‌‌توانید فایل‌‌هایی با ساختار PDF، Excel، Word پیدا کنید. حتی بعضی‌ها یک کپی از دیسک سخت خود را می‌فرستند! XBRL برای این به وجود آمده تا یک ساختار مشترک ایجاد کند. اگر همه شرکت‌ها برای تهیه گزارش‌های خود از یک زبان استفاده کنند، خیلی راحت‌تر می‌‌توان گزارش‌های صحیح‌تری تهیه کرد و این گزارش‌ها نیز توسط تمام گیرنده‌‌ها کاملا قابل فهم خواهد بود.
پشتیبانی سازمان‌های مسئول
XBRL در سال 2000 معرفی شد. این زبان بر اعتبار SEC تکیه کرده است. SEC یک برنامه راهنما راه‌اندازی کرده تا شرکت‌ها گزارش‌های مالی را با یک ساختار خاص ارسال کنند. تاکنون چندین شرکت بزرگ در آمریکا در این برنامه ثبت نام کرده‌اند. شرکت‌‌هایی مثل Bristol-Meyers Squibb، Dow Chemical، Ford Motor، General Electric، Microsoft، PepsiCo، Pfizer، 3M و Xerox. یکی دیگر از بنگاه‌‌های آمریکایی که XBRL را به سمت استفاده عام سوق داده، شورای ملی بازرسی مالی شرکت‌ها (FFIEC) آمریکا است. اخیرا این شورا استفاده از ساختار XBRL در گزارش‌های ارسالی از طریق سیستم ذخیره داده‌‌های خود را اجباری کرده است.
نسخه 2.1 XBRL زبانی با ساختار XML است که برای شناسایی عناصر درون گزارش از تگ‌ها (tag) و صفات (attribute) استفاده می‌ کند. نسخه جدید XBRL بسیار باثبات‌تر شده، چرا که مشکلات نسخه‌‌های استاندارد قبلی را مرتفع نموده است. مثلا فرآیند اعتبارسنجی که مبتنی بر DTD بود تکمیل شده و بر مبنای XML Schema قرار گرفت.
استاندارد اولیه این زبان تعاریفی را برای انواع داده‌‌های مالی در بر دارد، مثلا: دوره زمانی، موجودی، مقدار ارزی، سهم، تاریخ، رشته‌‌ها و مقادیر خالص. این انواع داده‌‌ها به عنوان یک زیربنا استفاده و دیگر انواع داده‌‌ها از آنها مشتق می‌شوند. دسته‌بندی‌های مختلفی وجود دارد که انواع داده‌‌های درون این استاندارد را به کار گرفته‌اند. همه آنها برای تشریح عناصر اضافی که تعریف کرده‌اند از XML Schema استفاده می‌‌کنند. در گذشته دسته‌بندی‌ها برای این طراحی می‌‌شدند تا انواع مختلفی از گزارش‌ها را مدیریت کنند. این دسته‌بندی‌ها اغلب بر اساس ناحیه و موسسه ناظر بر مقررات تغییر می‌‌کردند. XBRL International کنسرسیومی است که مسئولیت ترویج XBRL به آن سپرده شده است. این کنسرسیوم بر ثبت دسته‌بندی‌های جدید نظارت دارد. تصویب هر دسته‌بندی جدید به تایید کمیته رهبری XBRL International موکول می‌شود.
شاید باارزش‌ترین ویژگی XBRL این باشد که اگر یک مورد استثنا در گزارش وجود داشته باشد می‌تواند علت وجود آن را توضیح دهد. شرکتی که گزارش را ارسال می‌کند می‌تواند استثنا‌هایی را که در داده‌‌ها وجود دارد توسط یادداشت‌ها و تگ‌ها نشان دهد. با این روش، از مردود شناخته شدن گزارش در فرآیند اعتبارسنجی جلوگیری می‌شود. مثلا استفاده از یادداشت‌ها وقتی مفید است که در گزارش، داده‌ای از قلم افتاده است اما توضیح قابل قبولی برای این امر وجود دارد.
داستان یک موفقیت
در ایالات متحده، FFIEC سیستمی را ایجاد کرد به نام CDR (Central Data Repository). این سیستم از گزارش‌هایی که هر سه ماه یک بار از حدود 8.200 بانک داخلی به دفاتر مختلف FFIEC (مثل FDIC - Federal Deposit Insurance Group) ارسال می‌شود، اطلاعات جمع می‌کند. لزوم وجود این گزارش‌ها در این است که دولت می‌تواند از طریق گزارش‌های ارسال شده سلامت مالی بانک‌های تجاری کشور را کنترل کند. در سه ماهه سوم سال 2005 FFIEC تهیه گزارش‌ها توسط XBRL را اجباری کرد.
در فوریه سال جاری FFIEC برای پروژه CDR گزارشی منتشر کرد با این عنوان: "فرآیند کاری بهینه شده از طریق XBRL - یک مطالعه موردی برای تهیه گزارش تجاری". نتایج ارایه شده در گزارش قابل توجه است. FFIEC اظهار داشت که متوجه شده است وقتی گزارش‌ها از طریق سیستم CDR تحویل داده می‌شوند 95% آنها حاوی داده‌‌های مورد انتظار هستند. این در حالی است که تحت سیستم قدیمی فقط 66% گزارش‌ها نیازمندی‌ها را تامین می‌کردند. وقتی CDR یک بررسی اضافی روی داده‌‌ها انجام می‌دهد تا مطمئن شود که اعداد مندرج در هر گزارش به همان شکلی که انتظار می‌رود منظور شده‌اند، این نتایج حتی چشمگیرتر هم می‌شود: 100% گزارش‌هایی که با استفاده از XBRL تهیه شده‌اند، پاسخگوی این نیازمندی هستند! عددی که به هیچ وجه با آمار 30 درصدی گزارش‌ها در سیستم قدیمی قابل مقایسه نیستند. این بهبود شاید بیشتر به این علت است که بانک قادر است گزارشی ایجاد کند که قبل از قبول یک گزارش، اعتبارسنجی آن را انجام دهد.
سایر فعالیت‌ها
در سال گذشته SEC تصمیمی اتخاذ کرده بود مبنی بر اینکه شرکت‌ها را به سوی XBRL سوق دهد. این امر باعث می‌شود که این زبان در بین ارگان‌ها و سازمان‌های مالی بیشتر مورد توجه قرار گیرد. در همین چند ماه گذشته 24 شرکت دیگر موافقت کردند که داده‌‌های خود را با استفاده از XBRL تهیه کنند. SEC پیش‌بینی می‌کند که دامنه استفاده از XBRL به دلیل سودی که عاید سرمایه‌گذار‌ان می‌کند، وسیع‌تر خواهد شد. گرچه، بسیاری در جامعه تجاری گمان می‌کنند که XBRL بالاخره اجباری می‌شود، ولی باور کور بوث (Core Booth)، مدیریت اطلاعات SEC، بر این است که بازار باید خود پذیرای XBRL باشد.
پذیرش XBRL در سطح جهانی به سرعت رو به افزایش است. در سراسر دنیا فعالیت‌ها و دسته‌بندی‌های جدیدی بر اساس این زبان در حال ظهور هستند. طی ماه گذشته یک بنگاه سوئدی قبول کرد که گزارش‌های XBRL را از برخی شرکت‌های کوچک و متوسط بپذیرد، یک طبقه‌بندی جدید از کشور چین مورد موافقت XBPRL International قرار گرفت و یک موسسه ناظر بر فعالیت‌های اوراق بهادار در کانادا (CSA) نیز درخواست کرد که بازخورد‌هایی که از مردم جمع‌آوری می‌شود با رعایت استاندارد XBRL تهیه شود.
ابزار‌های زبان
تا کنون شرکت‌های زیادی در افزایش میزان پذیرش XBRL دخیل بوده‌اند. در ژوئن سال 2005 شرکت Business Object نتیجه همکاری خود با EDGAR Online و Ipdeo را اعلام کرد که XBRL_XI نامیده شد. این نامگذاری بر اساس یکی از محصولات هوش تجاری آن شرکت به نام BusinessObject XI انجام شد. در این عرصه بازیگران دیگری نیز وجود دارند از جمله مایکروسافت که دارد XBRL را برای برنامه‌‌های آفیس خودش تغییر می‌دهد؛ Oracle که دارد پشتیبانی از XBRL را به EBusiness Suite خودش اضافه می‌کند (مهم‌تر از همه حساب‌های کل و معین) و همینطور SAP که تعدادی از محصولات پیشنهادی خود از جمله ERP International و NetWeaver را توسط XBRL تکمیل کرده است.
اگر XBRL مورد قبول واقع شود برنامه‌نویسان مجبور می‌شوند کار‌های زیادی انجام دهند تا سیستم‌های موجود را بر اساس ملاحظات جدید ارتقا دهند. بسیاری از شرکت‌هایی که محصولات و خدمات XBRL را عرضه می‌کنند همراه با سیستم‌های فعلی خود یک سری API ‌هایی نیز ارایه خواهند کرد. برای کار کردن با XBRL مجموعه ابزار‌هایی هم به صورت منفرد طراحی شده‌اند، مثلا Fujitsu ابزاری به نام Interstage XWand را معرفی کرده است. در هلند شرکتی به نام J2R یک ویرایشگر XBRL به نام Batavia و یک API جاوا به همراه یک Data Driver ایجاد کرده است. انتظار می‌رود که جامعه متن‌باز (open source) نیز نقشی اساسی در تولید محصولاتی برای XBRL ایفا کند. در حقیقت، هم اکنون هم یک API جاوا برای XBRL در SourceForge وجود دارد.
قدم بعدی چیست
واضح است که XBRL به رشد خود ادامه می‌دهد. در 9 کشور جهان برای گزارش‌های مالی، یا در حال حاضر دسته بندی‌هایی وجود دارد یا طرح پیش‌نویس آن آماده شده است. این رشد در دو مسیر موازی ادامه می‌ یابد. اولا موسسات ناظر بر مقررات استفاده از XBRL را اجباری خواهند کرد، زیرا به این ترتیب وظیفه آنها به عنوان ناظر آسان‌تر می‌شود. این امر به این علت است که هزینه‌‌های ناظر بر پردازش داده‌‌ها به دلیل افزایش کیفیت گزارش‌های رسیده، کاهش می‌‌یابد. دوم این که، اگر گزارش‌ها صحیح و عاری از خطا باشند، هزینه کار با موسسات ناظر بر مقررات نیز کاهش پیدا می‌کند و در نتیجه XBRL به سود شرکت‌های تجاری تمام خواهد شد.
وقتی یک بنگاه اقتصادی، داده‌‌ها را با دیگران مبادله کند (مثلا تبادل داده از شرکت فرعی به شرکت اصلی)، شاهد یک بازگشت سرمایه خواهد بود. درست است که پذیرش XBRL بی‌دردسر نیست، اما سودی که از صحت و بهره‌وری به دست می‌‌آید قابل خواهد بود. به هر حال از هر زاویه‌ای که نگاه کنیم می‌بینیم که پذیرفتن XBRL برای همه طرف‌های معامله یک موفقیت محسوب می‌شود.
زبان گزارشگری مالی توسعه پذیر xbrl
در چند دهه اخیر پیشرفت های سریع در رایانه و فناوری ارتباطات، روشهای کسب و کار و انتشار اطلاعات به ویژه اطلاعات مالی را متحول ساخته است، بطوری که امروزه سیستم های رایانه ای در تمامی جنبه های مختلف حسابداری از ثبت رویدادها گرفته تا پردازش و انتقال اطلاعات تهیه شده به استفاده کنندگان کاربرد دارند. فراگیر شدن کاربرد رایانه ها در انتقال اطلاعات باعث پیدایش فناوری جدید تحت عنوان اینترنت (1960) شد.
گسترش استفاده از اینترنت به عنوان ابزاری برای انتقال اطلاعات به ویژه از نوع مالی باعث بروز مشکل " امنیت اطلاعات ارائه شده" گشت. راه حل این مشکل در سال 1996 توسط کنسرسیوم وب جهانی ارائه شد و آن، زبان نشانه ای توسعه پذیر XML بود.
زبان گزارشگری مالی توسعه پذیر (XBRL)، یک سیستم گزارشگری مبتنی بر منبع باز است که برای تهیه و مبادله الکترونیکی گزارش های بازرگانی در سراسر جهان، ایجاد شده است. این زبان در کل درباره برچسب گذاری الکترونیکی داده ها است و ان را می توان با رمزینه مقایسه کرد. زبان گزارشگری مالی توسعه پذیر (XBRL)، شکل بسط یافته زبان نشانه ای توسعه پذیر XML است. این دو زبان توسعه پذیر هستند. زبان توسعه پذیر بدین معنی است که بعد از طراحی، در تاریخ های بعدی به سهولت می توان ترکیب هایی جدید را به آن افزود.
هدف زبان گزارشگری مالی توسعه پذیر (XBRL)، فراهم ساختن مجموعه ای استاندارد از برچسب های زبان نشانه ای توسعه پذیر XML است که می توان از آن برای ایجاد مستندات نمونه استفاده کرد. سپس این مستندات نمونه را می توان در فرمت های گوناگون نمایش داد

گرداوری: شرکت شماران سیستم

 

منتشرشده در مقالات
سه شنبه, 22 مرداد 1392 ساعت 11:52

بررسي موانع و مشکلات MIS در كشور

بررسي موانع و مشکلات پیاده‌سازی سيستم‌هاي اطلاعات مديريت (MIS) در كشور


در اين مقاله به بررسي مشكلات و موانع پيش روي سازمان‌ها در استقرار و پیاده‌سازی سيستم‌هاي اطلاعات مديريت (MIS)در كشور پرداخته‌ شده است. چرا كه استفاده سنجيده و آگاهانه از فناوري هاي اطلاعاتي مدرن به ويژه MIS در كشور مي‌تواند راه توسعه، پيشرفت و ترقي كشور را هموارتر سازد.

امروزه رشد روز افزون فناوري اطلاعات و تاثير آن در افزايش بهره‌وري سازمان‌هاي دولتي و خصوصي در سطح جهان و حركت جهاني به سمت بهره‌گيري از انواع مختلف سيستم‌هاي اطلاعاتي به ويژه سيستم اطلاعات مديريت MIS، موجب شده است كه كشور ما نيز در مسير اين حركت قرار گيرد. اين حركت در داخل كشور با تحولات، موفقيت‌ها، شكست‌ها، چالش‌ها و مقاومت‌هاي فراواني مواجه بوده است. سازمان‌هاي دولتي و خصوصي زيادي از MIS به عنوان يك ابزار خوب مديريتي و مؤثر در امر تصميم‌گيري بهره گيري نموده اند و سازمان‌هاي بيشتري هم در اين فرايند از مزاياي آن بي‌بهره مانده‌اند.
در عصر حاضر، مديران نياز پيدا كرده اند كه اطلاعات مربوط به اموري را كه با آن سروكار دارند بشناسند، گردآوري و تحليل كنند، سازمان بدهند و با مراعات سه عامل مهم سرعت، دقت و هزينه آنرا مبادله كنند.

اطلاعات درون هر سيستم در هر لحظه از زمان دانش و آگاهي آن سيستم را تشكيل مي‌دهد. اين دانش به طور تدريجي و در طول زمان از طريق جذب پاره هاي مختلف داده و تبديل آن به اطلاعات پديد آمده است.
رمز موفقيت هر مدير و نظام مديريت در هر سازمان اين است كه بتواند گام به گام داده هاي جديد را با دانش پيشين سازمان پيوند دهد و مقدمات دريافت و آماده سازي اطلاعات نوين را فراهم آورد. بكوشد تا به فراخور وضع سازمان و با توجه به مراتب مختلف زيرمجموعه آن سازمان، توان دريافت اطلاعات جديد را در سازمان بالا ببرد.
فقر و ضعف اطلاعات موجب مي‌شود كه مديريت سازمان نه تنها تصوير درست و كاملي از آينده نداشته باشد، بلكه حتي نتواند نقاط قوت وضعف وضع گذشته و موجود سازمان را درست و كامل بشناسد. در نتيجه نه مي‌تواند هدف گذاري صحيح انجام دهد و نه قادر است فعاليت‌هاي مناسبي را براي سازمان طراحي نمايد و پيرو اين امر از منابع سازمان استفاده بهينه نخواهد كرد.
لذا مي‌توان يكي از عمده ترين دلايل عدم كارآيي و عدم موفقيت سازمان‌ها را تصميم گيري ضعيف مديريت سازمان به علت عدم وجود اطلاعات كافي و مناسب دانست و اين مي‌تواند به دليل اهميت كافي قايل نشدن براي اطلاعات، تأمين نكردن زيربناهاي مناسب، و ضعف در توليد، سازماندهي، ذخيره سازي و اشاعه اطلاعات مناسب، دقيق، صحيح، قابل اعتماد، به هنگام و كامل باشد.

اداره امور سازمان‌ها به شيوه‌اي كارآمد، به ويژه در دنياي پيچيده امروز، مستلزم جمع‌آوري و پردازش انبوهي از اطلاعات گوناگون است كه با آهنگي سريع در حال رشد است. كميت و كيفيت اطلاعات مورد نياز سازمان و مديريت آن، در فرآيند تصميم‌گيري به عوامل متعددي بستگي دارد اما ويژگي‌هاي خود اطلاعات همچون دقت، صحت، تازگي، تكرار، خلاصه بودن، جامع و كامل بودن، مناسب بودن و قابل اعتماد بودن و .... عوامل مهمي هستند كه شدت و ضعف آنها متأثر از تفاوت وظايف در سطوح مختلف مديريت و همچنين تفاوت عمليات اجرايي و نوع سازمان مي‌باشد.

در هر سازمان، مي‌بايد داده‌هاي متنوعي را از درون و بيرون سازمان گردآوري و از طريق مجاري ارتباطي و ارتباطات مناسب به سيستمي كه پردازش اطلاعات را انجام مي‌دهد، منتقل نمود. پردازش اطلاعات نيز بايستي به گونه‌اي باشد كه سيستم بتواند اطلاعات ضروري، به هنگام و در عين حال كافي و مناسب براي تصميم گيري را توليد و به تصميم گيرندگان ارايه نمايد. چرا كه از يك طرف داشتن ‌‌‌اطلاعات اضافي و غير ضرور، صرف نظر از اتلاف وقت و هدر دادن منابع، خطر درگير شدن مديران با انبوهي از اطلاعات مربوط به جزييات غير لازم را پيش مي آورد و سردرگمي وي را، به دنبال دارد.

مديريت امروز در مواجهه با افزايش حجم و پيچيدگي تصميم گيري‌ها دريافته است كه سيستم‌هاي دستي گسترده، پراكنده و در برخي موارد غير مرتبط موجود، با توجه به اهميتي كه براي اطلاعات در فوق بر شمرده شد، قادر به تامين اطلاعات مورد نياز و ارايه آنها در زمان مناسب، نمي‌باشند. اغلب مديران با انبوهي از داده‌ها و يا طوماري از سوابق اطلاعاتي روبرو هستند كه تاثير چنداني براي آنها در تصميم گيري، برنامه ريزي، سازمان دهي و كنترل و هدايت صحيح و مطلوب در سازمان ندارد.
شكاف بين سيستم‌هاي اطلاعاتي ثابت و محيط و ساختارهاي سازماني متغير به ويژه در سازمان‌هاي پويا، نيز مشكل بنيادي ديگري است كه موجبات ضعف اطلاعاتي را فراهم مي سازد زيرا هر تغييري در ساختار سازمان، تغييراتي را در مشاغل، مسووليت ها، حيطه اختيارات، سلسله مراتب مديريت و... به وجود مي آورد و اين تغييرات به نوبه خود موجب بروز نيازهاي اطلاعاتي جديدي مي‌شود كه به طور معمول سيستم‌هاي ثابت اطلاعاتي موجود فاقد اين اطلاعات جديد هستند و مي‌بايستي تغييرات لازم در آنها ايجاد گردد.

مجموعه اين عوامل وابسته به هم، موجب مي شوند كه سازمان‌ها همواره از بحران اطلاعاتي به وجود آمده با مشكل مواجه باشند و اين در حالي است كه خود نيز دربرخي مواقع متوجه اين فقدان و مشكل نيستند. رفع نقايص مذكور و فراهم كردن موجبات دسترسي مديريت به يك مجموعه اطلاعاتي منظم، كامل، صحيح و قابل انعطاف در گرو تهيه مجموعه اي جامع، كامل و به هم پيوسته از سيستم ها و ساز و كارهايي است كه به آن سيستم اطلاعات مديريت گفته مي‌شود.
سيستم اطلاعات مديريت، سامانه سازمان يافته و ابزار مناسبي است كه اطلاعات به هنگام، صحيح و خلاصه شده را در موقع مناسب به تصميم گيرندگان سازمان ارايه داده و امكان تصميم گيري صحيح و دقيق را براي مديران سازمان فراهم مي سازد. هدف نهايي از ايجاد سيستم ها گردآوري، پالايش، تجزيه و تحليل، پردازش، فشرده و تلخيص كردن، ذخيره كردن و سرانجام انتقال تمامي اطلاعات گذشته و حال سازمان‌ها و پديده هاي مرتبط با آنها، در يك بانك اطلاعاتي متمركز با امكان دسترسي سريع براي مديران آنها است.

سيستم‌هاي اطلاعاتي مديريت موجبات افزايش آگاهي هاي مديران و حتي كارشناسان سطوح مختلف سازمان را فراهم ساخته، با طرح مفاهيم جديد نه تنها حيطه دانش آنها را در مورد اينكه قادر به انجام چه كارهايي و اتخاذ چه تصميم هايي خواهند بود وسعت مي بخشد، بلكه آنان را درهرچه بهتر انجام دادن مسووليتها و فعاليت‌هايشان ياري مي نمايد.
براي سيستم‌هاي اطلاعاتي تعاريف مختلفي ارايه گرديده است. در اكثر اين تعاريف سيستم‌هاي اطلاعاتي را مجموعه اي از؛ افراد (كاربران، راهبران، طراحان)، داده‌ها، روش‌ها، نرم افزارها، سخت افزارها و ابزارها . . . مي دانند.

بر اساس این تعريف افراد و به تعبيري انسان ركن اصلي و اساسي در سيستم‌هاي اطلاعاتي محسوب مي‌گردد. در صورتي كه اين عامل اصلي، نقش و وظيفه خود را به خوبي ايفا ننمايد، به طور قطع در كارآيي و بهره‌وري سيستم‌هاي اطلاعاتي بايد شك نمود. به اين لحاظ و به دليل اهميتي كه اين عامل در هر يك از مراحل فرايند ايجاد و بكارگيري سيستم‌هاي اطلاعاتي دارد (يعني مراحل مطالعات امكان پذيري، برنامه ريزي، تجزيه و تحليل نيازها، طراحي، برنامه نويسي و ساخت، استقرار و پياده سازي و نگهداري و توسعه، بررسي پيرامون اين موضوع به ويژه در كشور ما مفيد فايده به نظر مي‌رسد.

البته پرداختن به موضوع انسان و موانع انساني كه بر سر راه ايجاد و بكارگيري سيستم‌هاي اطلاعاتي وجود دارد به معناي عدم وجود موانع ديگر در اين راه نيست. چرا كه اين موضوع، يكي از چندين مانع موجود بر سر راه بكارگيري اين ابزار مديريتي مناسب در كشور ما مي‌باشد. ليكن از ميان موانعي همچون موانع انساني، موانع نرم افزاري، موانع سخت افزاري، موانع ساختاري و سازماني، موانع ارتباطاتي، موانع مربوط به طراحي هاي نامناسب و ... انسان به عنوان اصلي ترين عامل در بهره گيري مناسب از سيستم‌هاي اطلاعات مديريت شناخته شده است. به ويژه آنكه جاي پاي انسان در ساير مسايل و مشكلات و موانع و بكارگيري مناسب و صحيح از سيستم‌هاي اطلاعات مديريتي، به وضوح ديده مي‌شود و بررسي اين موضوع خود مي‌تواند كمكي در شناخت هرچه بهتر اين سيستمها باشد. چرا كه در فرايند طراحي، پياده سازي و بكارگيري سيستم‌هاي اطلاعات مديريت به طور معمول سه گروه از انسانها شامل:

(1) بكارگيرندگان اصلی سيستم كه همان مديران مي‌باشند،
(2) طراحان يا برپاكنندگان سيستم (كه همان طراحان، برنامه نويسان و سازندگان سيستم مي‌باشند)،
(3) راهبران (كه همان متصديان و دست اندركاران ارسال، گردآوري، آماده سازي و تغذيه اطلاعات به سيستم و اپراتورها و متصديان و مديران عمليات راهبري، ارايه خدمات اطلاعاتي و نگهداري سيستم مي‌باشند)،

نقش اساسي را ايفاد مي نمايند و علاوه بر آنكه ويژگي ها و خصوصيات فردي هريك از اين سه دسته در افزايش بهره دهي سيستم مؤثر است.
سيستم‌هاي اطلاعاتي در سازمان ها، موجبات تسهيل در بكارگيري بهينه دو عامل اساسي يعني انسان و اطلاعات را در سازمان فراهم مي آورند. ضمن آنكه از ساير عواملي كه در سازمان ها مورد استفاده قرار مي گيرند، يعني مواد اوليه، پول، خدمات، انرژي، ماشين آلات، تجهيزات، ابزار، ساختمان و ... نيز به طور بهينه بهره گيري مي‌شود.
عمده دلايلي كه موجب مي‌گردد مديران در سازمان‌ها رو به سيستم‌هاي اطلاعات مديريت آورده و به آن نياز پيدا نمايند عبارتند از:

(1) بروز پديده انفجار اطلاعات و عدم تأمين اطلاعات مناسب و مورد نياز براي تصميم گيري
(2) محيط متحول و متغير سازمان‌ها و رشد سريع تغييرات
(3) افزايش پيچيدگي مديريت
(4) استقلال واحدهاي مختلف سازماني
(5) بهبود و افزايش بهره‌وري (كارآيي و اثربخشي) فعاليت‌هاي سازمان
(6) بروز پديده قدرت اطلاعاتي در كاركنان و مديران سطوح پايين تر در سازمان
(7) مشغله زياد مديران و كمبود وقت
(8) وجود ارتباطات نامناسب در سازمان
(9) عدم وجود نظام هاي كنترلي مناسب در سازمان
(10) ضرورت افزايش سرعت در تصميم گيري ها
(11) كمبود منابع مالي و كاهش هزينه ها
MIS دو نقش اساسي را در تصميم گيري مديران بازي مي كند. اول آنكه به مديران كمك مي كند تا بر اساس اطلاعاتي كه آماده نموده و در اختيار آنان قرار مي‌دهد، تصميم گيري نمايند. دوم آنكه در شرايطي كه الگوي تصميم گيري و تصميمات ثابت مي‌مانند و فقط داده‌هاي ورودي آن تغيير مي نمايد، به عنوان تكرار كننده مناسب جهت پشتيباني انواع تصميمات مديران خواهد بود. يعني MIS ابزاري است كه به عنوان يك منبع اطلاعات سازماني، اطلاعات مورد نياز مديران را آماده نموده و براي تصميم گيري آنها مهيا مي‌نمايد.

برخي ويژگي‌هايي را كه مي‌توان براي سيستم‌هاي اطلاعات مديريت خوب و مناسب برشمرد عبارتند از:

  •  اطلاعات را با ويژگي‌هاي مناسب از نظر محتوي، زمان و شكل براي مدير فراهم آورد.
  •  اهداف و نيازهاي اطلاعاتي مدير را به طور كامل پاسخگو باشد و بتواند در حل مسايل و تصميم‌گيري، وي را ياري نمايد.
  •  قابليت توسعه و بهبود در آينده را داشته باشد چرا كه نيازهاي اطلاعاتي مديران در طول زمان تغيير مي نمايد.
  •  مورد پذيرش و قبول كاركنان (راهبران) و كاربران آن قرار گيرد و جنبه هاي انساني در آن خوب لحاظ شود.
  •  هزينه طراحي، استقرار، بهره برداري ونگهداري آن از نظر اقتصادي مقرون به صرفه باشد.
  •  طرز كار با سيستم ساده باشد.
  •  سيستم با كاربر آن ارتباط خوبي برقرار كند و راهنمايي هاي لازم را در مواقع مورد لزوم به كاربر بنمايد و كاربر پسند باشد.
  •  داراي سرعت كافي و مناسب در پردازش داده ها و ارايه گزارش هاي مورد نياز مدير در كوتاه ترين زمان ممكن باشد.
  •  مدير را دچار زيادي اطلاعات و آلودگي اطلاعات ننمايد
  •  سيستم انعطاف پذير باشد و بتواند همراه با تغييرات سازان، تغيير و بهبود يابد.

تحقيقات انجام شده نشان مي‌دهد با وجود پيشرفت هاي زيادي كه در عرصه دانش و مهارتهاي مرتبط با MIS و بهره گيري از اين ابزار خوب مديريت در كشورهاي توسعه يافته صورت پذيرفته، اجراي پروژه هاي مربوط در اين حوزه در كشور ما چندان موفق نبوده است.

در ايران بحث هاي مرتبط با حوزه فناوري اطلاعات رونق فراواني يافته است و تمايل سازمان‌هاي خصوصي و دولتي به اين مقوله و به ويژه به بحث استقرار سيستم‌هاي اطلاعات مديريت، بسيار قابل توجه بوده است.
اما بايد اذعان نمود كه عملكرد سيستم‌های MIS با ناكامي هاي زيادي همراه بوده و ميزان شكست جزيي و كامل اين سيستم ها در اين حوزه قابل توجه است. آنچه در اين ميان اهميت زيادي دارد، توجه به علت ها و عوامل بروز اين ناكامي ها و عدم موفقيت ها مي‌باشد. در واقع با شناخت و تبيين مسايل اساسي و با لحاظ نمودن نگرش سيستمي و بهره مندي از الگويي جامع براي بررسي پروژه هاي استقرار MIS در سازمان ها، مي‌توان فرايند توسعه آنها را در راستاي ديگر اهداف سازمان‌ها، اجرا نمود و به موفقيت هاي بيشتري دست يافت.

لازم به ذكراست كه آمار شكست و موفقيت پروژه هاي اجرا شده در حوزه فناوري اطلاعات در سال 2004 ميلادي در كشورهاي پيشرفته و توسعه يافته جهان نيز اين واقعيت را آشكار مي سازد كه تنها در حدود 15 درصد اين پروژه ها به موفقيت كامل دست يافته اند. يا به عبارتي ماهيت عملكرد نتايج پروژه ها، مطابق آنچه كه در طرحهاي اوليه و پيشنهادي براي اين پروژه ها به عنوان اهداف ترسيم گرديده بوده اند، نمي‌باشند. بر اساس تحقيقات انجام شده حدود 50 درصد اين پروژه ها با شكست جزيي و حدود 30 درصد آنها با شكست كامل مواجه شده اند. [9] و [10] و [11]

بر اساس مطالعات انجام شده از سوي كنت لاودن كه از صاحب نظران مشهور در اين زمينه مي‌باشد، عوامل مؤثر در موفقيت يا شكست يك سيستم اطلاعاتي را مي‌توان در سه حوزه فني، مديريتي و سازماني تقسيم بندي نمود.
در تقسيم بندي ديگري كه توسط مديسون و دارنتون ارايه شده است عوامل مؤثر در موفقيت و شكست اين سيستم ها به عوامل فني، انساني، سازماني و محيطي تقسيم و معرفي شده اند. ضمن آنكه برخي از پژوهشگران مهمترين عامل را در اين رابطه، عامل انساني و رفتاري مي دانند.

معيار ميزان شكست يا موفقيت پروژه ها مي‌تواند شكاف بين وضع مطلوب (برنامه ها) با طرح پيشنهاد پروژه پياده شده باشد. به عبارتي ديگر هرچه اين شكاف بيشتر باشد، احتمال ميزان شكست پروژه بيشتر شده و اگر اين فاصله از بين برود احتمال موفقيت پروژه بيشتر خواهد شد.

با نگرش سيستمي و جامع مي‌توان دريافت كه اين شكاف در حوزه هاي مختلف مي‌تواند حاصل شود. براي مثال اين شكاف مي‌تواند در موضوع هايي همچون فناوري، فرايندها، اطلاعات، ارزشها، مهارتهاي كاركنان، ساختار و سبك هاي مديريت به وجود آيد و عوامل متعددي مي‌توانند علل بروز اين شكاف باشند. [12]

ورود سيستم‌هاي اطلاعاتي به سازمان‌هاي كشور ايران به ويژه سازمان‌هاي دولتي، همواره موفقيت آميز و بدون دردسر نبوده است. در بسياري از موارد سيستم‌هاي ايجاد شده نتوانسته اند انتظارات مديران را برآورده سازند و همين عدم رضايت به هر حال باعث شده نه تنها مشكلات قبلي حل نشود، بلكه سيستم و سازمان دچار اختلال گرديده و علاوه بر صرف هزينه و وقت زياد از كيفيت و بازدهي آنها نيز كاسته شود.
تجارب قبلي نشان مي‌دهد مشكلات در اين زمينه بيشتر جنبه مديريتي و ساختاري دارد تا فني، علت اصلي ناكامي اكثريت قريب به اتفاق سيستم‌هاي اطلاعاتي، عدم اجراي صحيح و كامل مراحل طراحي، ايجاد و بكارگيري اين سيستم ها به ويژه مرحله تجزيه و تحليل و بررسي اوليه بوده است.

در بيشتر سيستم‌هاي ناموفق، يا بررسي اوليه انجام نشده و يا به طور بسيار ناقص انجام شده است. به ويژه آنكه عدم شناخت كافي استفاده كنندگان و همچنين تبليغات نادرست فروشندگان خدمات نرم افزاري نيز مزيد بر علت گرديده است.
عدم انجام كامل بررسي هاي اوليه موجب مي‌شود كه بستر اجراي سيستم‌هاي اطلاعاتي، مشخص و آماده نگردد و سيستم طراحي شده با ساير سيستم‌هاي موجود (به ويژه سيستم‌هاي سنتي و دستي) سازمان، هماهنگي و همخواني نداشته و نتواند به صورت مناسب با آنها ارتباط و داد و ستد داشته و مجموعه منظم و مفيدي را به وجود آورد.

مشكلي كه اغلب در اجراي موفقيت آميز مرحله تجزيه و تحليل و بررسي نيز وجود دارد، مسأله ارتباط تحليل گران (طراحان) با استفاده كنندگان (كاربران) سيستم است. به طور معمول كاربران شناخت كمي از رايانه و سيستم‌هاي اطلاعاتي دارند و تحليل گران نيز از امور سازمان‌ها آگاهي و شناخت اندكي دارند. اين مسأله موجب آن مي‌گردد كه سيستم‌هاي طراحي و اجرا شده به طور كامل پاسخگوي نيازهاي واقعي كاربران نباشند.

افزون بر مسايل فوق، شتاب مديران نه تنها براي ايجاد و راه اندازي سيستم‌هاي اطلاعاتي منفرد، بلكه نسبت به ايجاد(MIS)، همچنين كمبود منابع مالي، كمبود نيروي انساني كارشناس و باتجربه و كارآمد و با انگيزه نيز از عوامل ديگري هستند كه موجب گرديده اند تا سازمان‌هاي دولتي نتوانند آنگونه كه بايد و شايد از اين سيستم ها در سازمان‌هاي خود بهره گيري نمايند.
اگر از مجموعه نتايج تحقيقاتي كه صورت پذيرفته استفاده نموده و كليه موانع و مشكلات موجود بر سر اين راه به سه گروه عوامل انساني، عوامل سازماني و عوامل محيطي تقسيم گردند، عمده ترين نارسايي ها و دلايل عدم موفقيت و بكارگيري سيستم‌هاي اطلاعاتي به ويژه MIS در سازمان‌هاي دولتي به شرح زير معرفي مي گردند:
الف) عوامل انساني:
  •  عدم آگاهي مديران و كاربران از اينكه به طور دقيق نمي دانند چه مي خواهند و چه نيازهاي اطلاعاتي دارند.
  •  عدم درك صحيح خواسته ها و نيازهاي كاربران توسط طراحان (عدم تعريف صحيح نيازها و تحليل آنها)
  •  درك نامناسب مديران از سيستم‌هاي نرم افزاري و اطلاعاتي
  •  عدم آشنايي بسياري از تحليلگران و برنامه نويسان(طراحان) با محيط كار سيستم جديد
  •  عدم پذيرش مجريان سيستم (راهبران) و بروز پديده مقاومت در برابر تغيير
  •  نبودن باور و نگرش كافي و مناسب در مديران ارشد و مياني براي بهره گيري از سيستم‌هاي اطلاعاتي مبتني بر رايانه به جاي سيستم‌هاي دستي
  •  نگراني مديران عالي از بابت كاهش ضريب حفاظتي اطلاعات در سازمان
  • ب) عوامل سازماني 
  •  عدم تناسب و پيچيده بودن سيستم‌هاي دستي موجود
  •  عدم انجام تجزيه وتحليل سيستم ها و روشهاي موجود قبل از طراحي سيستم
  •  عدم وجود معيارهاي مالي براي پروژه هاي سيستم هايي اطلاعاتي مديريت و تخصيص كمتر اعتبار براي پروژ هاي نرم افزاري به نسبت سخت افزاري
  •  پياده سازي نامناسب و ناصحيح سيستم
  •  آموزش ناكافي كاربران
  •  عدم انعطاف پذيري سيستم در حين بكارگيري
  •  موانع فناوري و ساختاري 
  •  وجود اشكال و نارسايي در نرم افزار مورد استفاده سيستم
  •  نبودن (كمبود) كنترل‌هاي مناسب از نحوه فعاليت كاركنان
  •  عدم وجود فرهنگ مناسب در به كارگيري سيستم‌هاي اطلاعاتي در سازمان ها
  • ج) عوامل محيطي:
  •  عدم وجود معيار سنجش كيفيت سيستم‌هاي اطلاعاتي موجود در كشور
  •  عدم وجود يا كم فعال بودن انجمن ها و كانون هاي علمي مرتبط
  •  عدم توجه جدي و كافي دولت و عدم سرمايه گذاري كافي در اين رابطه 
  • پيشنهادهايي به مديران در خصوص پروژه استقرار و پیاده‌سازی MIS
  •  توسعه فرهنگ بكارگيري سيستم‌هاي اطلاعاتي در كشور به ويژه در سازمان‌هاي دولتي امري ضروري است. لذا مديران اين سازمان‌ها بايستي تمهيدات لازم براي برگزاري دوره‌هاي آموزشي مناسب را فراهم آورند.
  •  در طول فرايند طراحي، استقرار و بكارگيري MIS در سازمان، مديران سازمان‌ها مي‌بايستي به جنبه‌هاي رفتاري كاركنان سازمان و به ويژه راهبران سيستم توجه لازم و كافي داشته باشند و آنها را در فرايند ايجاد سيستم مشاركت دهند.
  •  مديران سازمان‌هاي دولتي بايستي تلاش نمايند جو اعتماد و اميد را در بين كاركنان سازمان و به ويژه متخصصان اطلاعاتي سازمان در فرايند استقرار و پیاده‌سازی MIS به وجود آورند و بين اهداف سازمان و اهداف كاركنان هم جهتي ايجاد نمايند.
  •  درك و شناخت صحيح نيازهاي اطلاعاتي مديران (كاربران سيستم) در هنگام تحليل و طراحي سيستم از اهميت ويژه اي برخوردار است، لذا پيش بيني فرصت كافي براي اين امر، ضروري و اساسي مي‌باشد.
  •  استقرار و پیاده‌سازی MIS مي‌بايستي به صورت گروهي انجام پذيرد و در تركيب تيم استقرار، علاوه بر تحليل گر، طراح سيستم و ...، فردي كه داراي دانش مديريتي و علوم رفتار سازماني باشد، مي‌بايستي حضور داشته .
  •  آموزش مديران (كاربران) و راهبران سيستم در فرايند ايجاد سيستم MIS از اهميت خاصي برخوردار است. طراحان سيستم مي بايست آموزش هاي مناسب با توجه به ويژگي‌هايي كه مديران و راهبران سيستم دارند را پيش بيني تا امكان رضايتمندي بيشتر آنان فراهم گردد.
  •  مديران كاربر سيستم و راهبران سيستم در طول فرايند توسعه سيستم، مشاركت داده شوند و تيم طراحي تركيبي از طراحان، كاربران و راهبران باشند.
  •  از آنجا كه محيط سازمان‌ها، فرايندها و عوامل داخل سازمان‌ها به صورت مستمر در حال تغيير مي‌باشند و اين امر باعث مي‌شود كه نيازهاي اطلاعاتي مديران تغيير يابد، لذا بايد طراحي و بهينه سازي يك MIS مناسب را در سازمان، فرايندي مستمر دانست. لذا طراحان بايستي قابليت تطبيقي لازم و انعطاف مناسب را در سيستم خود پيش بيني نمايند.
برگرفته از وبلاگ تخصصی مدیریت آموزشی
منتشرشده در مقالات

محیط نرم‌افزار

 

اتوماسیون اداری